احساس نمىكند كه كار بد و يا گناه خسارت بزرگى را براى او به وجود مىآورد ، و يا مخالفت با دستورات دينى عقوبت و كيفرهاى شديدى را به دنبال دارند كه هر لحظه وى را در محاصرهء خود قرار مىدهند ، و مهم‌تر از همه اين‌ها ، خود فراموشى است آنچنان گرفتارش شده كه به جاى دلسوزى و محبت بر خودش ، ظلم و ستم مىكند ، و علت اصلى آن خدا فراموشى است كسى كه از آفريدگارش آگاهى ندارد و نسبت به او احساس وظيفه نمىكند تا بفهمد او را چرا آفريده و براى زندگى كردنش چه قوانينى را مشخص كرده در اين صورت همه حواس وجودش از راه حق انحراف پيدا كرده و لحظه‌اى در جهت موفقيت وى فعاليت نمىكنند ، مگر اينكه هسته مركزى وجودش كه روح و يا قلب اوست به سوى آفريننده‌اش بازگردد و تمام حواس موجود اعم از ظاهرى و باطنى در مسير صحيح فعال شده و روز به روز حوزهء كارشان در جهت رسيدن به كمال و جبران خسارتهاى گذشته توسعه يابد . چنانچه حضرت مىگويد : تا اينكه چشم هدايت يافته باز گردد و ابرهاى غليظ جهل و نادانى كه موجب نابينائيش شده از فضاى دلش زدوده شوند در اين حال درك خواهد كرد چقدر بر خودش ستم نموده و در مورد مخالفت باپروردگارش فكر و انديشه‌اش را به كار مىگيرد و متوجه مىشود چقدر محبت و دلسوزىهاى خداوند را از خود دور كرده است ، حالا در اين وضعيت بيدارى ، گناهان بزرگش را بزرگ ، شدت و كثرت مخالفت‌هايش را با پروردگارش ، بيشتر مىبيند و در اين صورت با شرمندگى تمام از آنچه عملكرده ، به سويت روى مىآورد . دوم : توبه به معناى برگشتن ، پشيمانى از عمل انجام شده ، روى به خدا آوردن ، همه را يك معنا مقصود است كه انسان از گناه و اعمال بد خويش پشيمان گشته و به سوى خدا براى اطاعت از دستوراتش باز مىگردد زيرا از تخلف خود پشيمان گرديده است . و چون گناه بيمارى روح است و آن را مسموم مىسازد توبه معالجه و درمان